Fundacja zagraniczna a jej działalność w Polsce

Ustawa o fundacjach dopuszcza tworzenie na terytorium RP przedstawicielstw fundacji, mających swoje siedziby za granicą. Pierwszym krokiem do utworzenia przedstawicielstwa jest uzyskanie zezwolenia, stanowiącego decyzję administracyjną. Podmiotem wydającym zezwolenie jest minister, którego zakres działania jest zgodny z celem tworzonego przedstawicielstwa. Wydanie zezwolenia jest równoznaczne ze zgodą na podjęcie działalności określonej w zezwoleniu. 

Minister wydaje zezwolenie, jeżeli utworzenie przedstawicielstwa sprzyja realizacji celów określonych w ustawie o fundacjach, czyli celów społecznie lub gospodarczo użytecznych. W razie prowadzenia przez przedstawicielstwo także działalności gospodarczej istnieje wymóg, aby owa działalność mieściła się w zakresie służącym realizacji celów poświęcających fundacji. Ponadto, odnośnie prowadzenie działalności gospodarczej mają zastosowanie przepisy odrębne dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium RP przez przedstawicielstwa podmiotów zagranicznych. 

Przedstawicielstwo jest obowiązane przestrzegać przepisów prawa obowiązującego na terytorium RP. W przypadku łamania warunków określonych w zezwoleniu lub istotnego naruszenia prawa RP albo ze względu na interes państwa, może zostać cofnięte wcześniej wydane przedstawicielstwu zezwolenie. Zawieszenie zezwolenia wymusza niezwłoczne zaprzestanie działalności objętej zezwoleniem, a co ważniejsze fundacji nie przysługuje odszkodowanie z tego tytułu.